Ile kosztuje wiza do Indii? Oficjalny cennik e-Visa dla Polaków (2026)

Pięcioletnia e-wiza turystyczna do Indii kosztuje Polaka 200 USD, choć w wielu poradnikach wciąż przeczytasz o 80 USD. Ile kosztuje wiza do Indii naprawdę? Według oficjalnego cennika z 8 września 2026 r. zapłacisz 10 USD (30 dni, kwiecień–czerwiec), 25 USD (30 dni, lipiec–marzec), 40 USD (1 rok) albo 200 USD (5 lat), a do tego 3% prowizji bankowej przy karcie lub 4% przy PayPalu ^[1][2].

Opłata jest bezzwrotna, nie istnieje płatny tryb ekspresowy, a jedyne miejsce, w którym ją uiszczasz, to rządowy portal indianvisaonline.gov.in ^[2][5]. Poniżej znajdziesz pełny cennik, wyliczenia z prowizją, porównanie z innymi krajami i zasady płatności, które pozwolą Ci nie zapłacić dwa razy.

Ile kosztuje wiza do Indii dla Polaka? Pełny cennik e-Tourist

Obywatel Polski płaci za e-Tourist Visa od 10 do 200 USD, w zależności od długości ważności i pory roku. Kwoty pochodzą z rządowego dokumentu „Country/Territory Wise e-Tourist Visa Fee (in US $)”, w którym Polska (Poland) ma pozycję nr 126, a dokument nosi datę 08-September-2026 ^[1].

Opłata rządowa: cennik MHA z 8.09.2026 ^[1]. Kolumny z prowizją to proste wyliczenia na podstawie stawek 3% i 4% podanych na portalu e-Visa ^[2].

Cenniki e-Visa podają kwoty wyłącznie w dolarach amerykańskich, dlatego nie przeliczamy ich na PLN. Ostateczną kwotę w złotówkach ustali Twój bank według własnego kursu. Kwoty w złotych dotyczą tylko wizy papierowej i karty OCI w ambasadzie (opisujemy je niżej).

Co dostajesz za te pieniądze?

Każdy wariant daje inny zakres wjazdów i pobytu. Wiza 30-dniowa jest ważna 30 dni od pierwszego przylotu ^[2] i według raportu Ministerstwa Turystyki pozwala wjechać dwukrotnie ^[10] (FAQ portalu mówi ogólnie o wielu wjazdach ^[2]). Wizy roczna i pięcioletnia pozwalają na wielokrotne wjazdy, ale Polak może zostać w Indiach jednorazowo najwyżej 90 dni ^[10], a łącznie najwyżej 180 dni w roku kalendarzowym ^[2]. Szczegóły wariantów opisujemy w artykule o wizie turystycznej do Indii.

Sezon niski i wysoki: kiedy wiza 30-dniowa kosztuje 10 USD?

Wiza 30-dniowa kosztuje 10 USD w kolumnie „April to June” i 25 USD w kolumnie „July to March” ^[1]. Kwiecień, maj i czerwiec to w cenniku okres niższej stawki. Przez pozostałe dziewięć miesięcy obowiązuje 25 USD.

Sezonowość dotyczy tylko wizy 30-dniowej. Wiza roczna (40 USD) i pięcioletnia (200 USD) mają w cenniku jedną stawkę przez cały rok ^[1].

Różnica między sezonami to 15 USD na osobę. Po doliczeniu 3% prowizji płacisz 10,30 USD zamiast 25,75 USD, czyli o 15,45 USD mniej.

Który wariant się opłaca? Proste porównania

Wiza roczna kosztuje 40 USD, a dwie wizy 30-dniowe w sezonie wysokim to 2 × 25 USD = 50 USD ^[1]. Jeśli planujesz dwa osobne wyjazdy w ciągu roku poza kwietniem–czerwcem, jedna wiza roczna wyjdzie taniej o 10 USD.

Wiza pięcioletnia kosztuje 200 USD, czyli dokładnie tyle samo co pięć wiz rocznych (5 × 40 USD = 200 USD) ^[1]. Cena nie daje więc „rabatu za długi okres”. Zyskujesz jedynie to, że nie składasz wniosku co roku.

Każda osoba płaci osobno, bo każdy podróżny, także dziecko, potrzebuje własnego paszportu i własnej e-Visy ^[2]. Cennik nie przewiduje osobnych, niższych stawek dla dzieci ^[1]. Przykład: czteroosobowa rodzina z wizami 30-dniowymi w sierpniu zapłaci 4 × 25,75 USD = 103 USD przy płatności kartą.

Ile kosztuje wiza do Indii w innych krajach? Porównanie z tego samego cennika

Polska płaci tyle samo co większość Europy: 10 / 25 / 40 / 200 USD. Najbardziej różnią się stawki za wizę pięcioletnią, a 22 państwa i terytoria nie płacą nic. Wszystkie dane poniżej pochodzą z cennika z 8.09.2026 ^[1].

Sąsiedzi Polski

Kwoty w USD, bez prowizji bankowej.

Rosja to jedyny sąsiad Polski z inną stawką: wiza 30-dniowa jest dla Rosjan bezpłatna, a pięcioletnia kosztuje 120 USD zamiast 200 USD ^[1].

Wybrane kraje spoza sąsiedztwa

Kwoty w USD, bez prowizji bankowej. Źródło: cennik e-Tourist z 8.09.2026 ^[1].

Najdroższa w całym cenniku jest pięcioletnia wiza dla obywateli Wielkiej Brytanii: 484 USD. Tę samą stawkę mają Gibraltar, Guernsey, Jersey i Wyspa Man ^[1]. Brytyjczyk płaci za pięć lat o 284 USD więcej niż Polak, a Amerykanin o 40 USD mniej.

Kraje, które nie płacą nic

W cenniku 22 państwa i terytoria mają stawkę „00” we wszystkich czterech kolumnach ^[1]. Są to: Argentyna, Fidżi, Indonezja, Jamajka, Kiribati, Mauritius, Mikronezja, Mongolia, Mjanma, Nauru, Niue, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Samoa, Seszele, Tonga, Tuvalu, Urugwaj, Vanuatu oraz Wyspy Cooka, Marshalla i Salomona.

Cały dokument obejmuje 175 pozycji. Zdecydowana większość z nich ma tę samą stawkę co Polska ^[1].

Prowizja bankowa 3% czy 4%: ile naprawdę zapłacisz?

Do opłaty wizowej zawsze doliczana jest prowizja: 3% przy płatności kartą debetową lub kredytową i 4% przy PayPalu ^[2]. Sam cennik zawiera notę „Bank charge of 3% will be charged additional on applicable e-Visa fees” ^[1], czyli prowizja 3% jest doliczana do opłaty wizowej.

Portal e-Visa wyjaśnia, że prowizje „are inclusive of any applicable taxes”, czyli obejmują ewentualne podatki, a rozbicie kosztów transakcji zobaczysz na stronie płatności przed zatwierdzeniem ^[2]. Przy pięcioletniej wizie wybór karty zamiast PayPala to oszczędność 2 USD (206 USD wobec 208 USD).

Starsze instrukcje niektórych ambasad podawały prowizję 2,5% ^[6]. Aktualny cennik i portal mówią o 3% (karta) i 4% (PayPal), więc to te stawki przyjmij do budżetu ^[1][2].

Mit: „5-letnia wiza do Indii kosztuje 80 USD”

Pięcioletnia e-Tourist Visa kosztuje Polaka 200 USD, a nie 80 USD ^[1]. Kwota 80 USD krąży w poradnikach i pojawia się nawet w starszej instrukcji e-Visa Ambasady Indii w Hawanie, obok nieaktualnej prowizji 2,5% ^[6].

Rozstrzyga oficjalny cennik MHA z 8.09.2026, w którym w wierszu Polski stoi 200 USD ^[1]. Jeśli strona internetowa obiecuje Ci pięcioletnią wizę za 80 USD, opiera się na nieaktualnych danych albo nie jest stroną rządową.

Zasady płatności: jak nie zapłacić dwa razy

Opłatę wnosisz online, na portalu e-Visa, w drugim kroku procedury: po wypełnieniu formularza i wgraniu zdjęcia oraz strony paszportu ^[2]. Przy płatnościach obowiązuje kilka twardych reguł.

1. Odstęp 25 minut. Dla jednego numeru wniosku (Application ID) możesz próbować płacić wielokrotnie, ale między transakcjami musi minąć co najmniej 25 minut. Portal zaleca sprawdzenie statusu poprzedniej transakcji przed kolejną próbą ^[2].
2. Maksymalnie 3 nieudane próby. Jeśli nieudanych prób płatności będzie więcej niż trzy, numer wniosku zostanie zablokowany i trzeba wypełnić formularz od nowa, z nowym Application ID ^[5].
3. Do 2 godzin na aktualizację statusu. Z powodów technicznych lub opóźnień w sieci status płatności może się aktualizować do 2 godzin. Zanim złożysz wniosek ponownie, odczekaj te 2 godziny ^[2].
4. Pieniądze zeszły, status bez zmian? Sprawdź płatność w zakładce „Verify Payment/Pay Visa Fee” na portalu, zamiast płacić drugi raz ^[2].
5. Podwójne obciążenie wraca w 7 dni. Portal deklaruje, że za jeden Application ID pobierze opłatę tylko raz. Każde dodatkowe obciążenie zostanie zwrócone po rozliczeniu (reconciliation) w ciągu 7 dni od transakcji ^[2].

Płatności kartą na portalu obsługuje m.in. SBIePay (State Bank of India), który podaje własny kontakt do obsługi transakcji ^[2]. Pełną procedurę składania wniosku, krok po kroku, opisujemy w poradniku wiza do Indii krok po kroku.

Czy opłata za wizę do Indii podlega zwrotowi?

Nie. Opłata za e-Visa jest bezzwrotna, ponieważ to opłata za rozpatrzenie wniosku, a nie za samą wizę. Nie zależy od tego, czy ETA (elektroniczna autoryzacja podróży) zostanie przyznana, czy odrzucona ^[2][6].

Oznacza to, że przy odmowie nie odzyskasz pieniędzy. Jedyny wyjątek opisany przez portal to techniczne podwójne obciążenie za ten sam numer wniosku, zwracane w ciągu 7 dni ^[2].

Tryb ekspresowy: dlaczego nie da się dopłacić za szybszą wizę?

Rząd Indii nie pobiera żadnych opłat za pilne lub ekspresowe wydanie e-Visy ^[2]. Portal mówi wprost: „Government of India makes no provision of charging of any emergency fees or additional fees for grant of any emergency / express e-visa”, czyli rząd nie przewiduje dopłat za tryb pilny.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ostrzega też przed osobami, które obiecują przyspieszenie: „It is advised not to believe or fall in trap of any such unscrupulous elements who claim speedy/express grant of e-Visa and charge money for it” ^[2]. Po polsku: nie wierz tym, którzy za pieniądze obiecują ekspresowe wydanie wizy.

Szybkość nie wymaga dopłaty. Według komunikatu PIB z 10.08.2026 około 95% wniosków e-Visa jest rozpatrywanych w mniej niż 72 godziny ^[8]. Wniosek złożysz najpóźniej 4 dni, a najwcześniej 120 dni przed przylotem ^[2].

Pośrednicy i nieoficjalne strony: kiedy płacisz więcej niż cennik

Jedynym oficjalnym portalem e-Visa jest indianvisaonline.gov.in ^[2][5]. Portal podkreśla, że usługi e-Visa są w pełni online i nie wymagają pośrednictwa biur podróży („no facilitation is required by any intermediary / travel agents”), oraz ostrzega przed podawaniem danych osobowych nieuprawnionym stronom ^[2].

Każda kwota wyższa niż w tabeli na początku tego artykułu (plus 3% lub 4%) oznacza, że płacisz komuś za pośrednictwo, a nie rządowi Indii. Jak rozpoznać nieoficjalną stronę, wyjaśniamy w artykule o oficjalnej stronie wizy do Indii.

Ile kosztuje e-Business, e-Medical i inne e-wizy?

Polak płaci 145 USD za e-Business Visa oraz po 80 USD za e-Medical i e-Medical Attendant Visa, plus 3% prowizji bankowej. Te stawki podaje osobny cennik MHA „Country/Territory Wise e-Visa Fee (e-Business, e-Medical, e-Medical Attendant and e-Conference Visa)”, datowany na 15-April-2026, w którym Polska ma pozycję nr 127 ^[7]. Portal e-Visa linkuje oba cenniki: e-Tourist i ten zbiorczy ^[2].

Kolumna z prowizją to proste wyliczenie na podstawie noty cennika o 3% opłaty bankowej ^[7].

Stawka e-Business dla Polski jest wyższa niż dla większości Europy. Według tego samego cennika Niemcy, Słowacja czy Litwa płacą 120 USD, Francja 165 USD, Czechy 190 USD, a Wielka Brytania 242 USD ^[7]. Za e-Medical i e-Medical Attendant większość krajów płaci, tak jak Polska, 80 USD.

e-Conference: mimo że tytuł cennika wymienia e-Conference Visa, tabela ma tylko trzy kolumny kwot (e-Business, e-Medical, e-Medical Attendant) i nie podaje osobnej stawki za e-Conference ^[7]. Na portalu e-Visa wymagania dla tej kategorii są opisane pod nagłówkiem „e-Business Visa(For e-Conference purpose)” ^[2]. Osobnej kwoty za e-Conference nie podaje żaden z oficjalnych cenników, do których dotarliśmy.

Starszy cennik: na portalu krąży też starszy, niedatowany dokument MHA „Country/Territory Wise e-Visa Fee” z jedną kolumną kwot, w którym Polska ma 80 USD, a prowizja bankowa wynosi 2,5% ^[12]. Aktualne są cennik e-Tourist z 8.09.2026 i cennik pozostałych typów z 15.04.2026.

Cennik z 15.04.2026 nie zawiera kolumn e-Tourist, więc nie ma rozbieżności z cennikiem e-Tourist z 8.09.2026: dla turystów obowiązuje 10 / 25 / 40 / 200 USD ^[1][7]. Nowszy z dwóch dokumentów to cennik e-Tourist (8.09.2026), a cennik zbiorczy (15.04.2026) dotyczy innych typów wiz. Zasady pozostałych wiz opisujemy w artykułach o wizie biznesowej do Indii i wizie medycznej do Indii.

Ile kosztuje wiza papierowa w Ambasadzie Indii w Warszawie?

Wiza papierowa jest droższa od e-Visy. Ambasada Indii w Warszawie pisze wprost, że opłaty za poszczególne kategorie e-Visy są niższe niż za wizę tradycyjną wydawaną przez ambasadę ^[3]. Kwoty w złotych podaje tabela ambasady „Visa fee for all nationals w.e.f. 01.04.2026” ^[11].

Pozycje ogólne z tabeli „Visa fee for all nationals w.e.f. 01.04.2026” ^[11]. Tabela zawiera też osobne stawki dla obywateli wybranych krajów. Dla Polski podaje osobno opłatę za wizę biznesową: 145 USD (546 PLN) do 1 roku i 250 USD (942 PLN) od 1 do 5 lat, czyli tyle samo co stawka ogólna ^[11].

Wiza papierowa jest potrzebna m.in. przy pracy i dziennikarstwie, bo e-Visa tych celów nie obejmuje ^[2]. Procedurę opisujemy w artykule wiza do Indii – ambasada w Warszawie.

Najważniejsze zasady płatności za wizę papierową:

• Tylko karta. Opłatę wnosisz podczas wizyty w ambasadzie, a ambasada przyjmuje ją wyłącznie kartą („Visa Fee is accepted by card only”) ^[3].
• Kilka składników. Dokumentacja przetargowa ambasady z lutego 2025 r. wymienia opłatę rządu Indii, opłatę na fundusz ICWF (Indian Community Welfare Fund) oraz opłatę serwisową operatora centrum wizowego ^[9].
• Opłata serwisowa w PLN. Według tej samej dokumentacji operator ma pobierać jedną opłatę serwisową za wniosek, w złotych, z lokalnymi podatkami. W jej ramach ma zapewniać bez dopłat kserokopie, zdjęcia, pomoc w wypełnieniu formularza i odesłanie dokumentów kurierem przy wnioskach pocztowych ^[9].
• Brak zwrotu przy odmowie. Opłata nie wraca, gdy ambasada odmówi wizy albo wyda wizę na krótszy okres niż ten, za który zapłaciłeś ^[3][4].

Zgodnie z polityką zwrotów ambasady zwrot jest możliwy tylko w dwóch przypadkach: gdy omyłkowo zapłaciłeś kilka razy za ten sam wniosek albo zapłaciłeś więcej, niż przewiduje taryfa ^[4]. Wniosek o zwrot musi wpłynąć w ciągu 3 miesięcy. Decyduje kierownik sekcji konsularnej, a ambasada stara się rozpatrzyć sprawę w 7 dni roboczych ^[4].

Ile kosztuje karta OCI w Warszawie?

Wydanie nowej karty OCI (Overseas Citizen of India) kosztuje w Ambasadzie Indii w Warszawie 1036 PLN, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci ^[13][14]. Do każdej usługi OCI ambasada dolicza 12 PLN opłaty ICWF ^[13][14].

Opłatę za OCI także wnosisz kartą („accepted by card only”) ^[13][14]. Zasady i dokumenty opisujemy w artykule o karcie OCI.

Najczęstsze błędy, które podnoszą koszt wizy

• Płacenie drugi raz bez sprawdzenia statusu. Najpierw odczekaj do 2 godzin i użyj „Verify Payment” ^[2].
• Ponawianie płatności co kilka minut. Między próbami musi minąć 25 minut, a ponad 3 nieudane próby blokują wniosek ^[2][5].
• Wiara w 80 USD za 5 lat. Oficjalna stawka to 200 USD ^[1].
• Dopłata za „ekspres”. Rząd Indii takiego trybu nie sprzedaje ^[2].
• Wybór PayPala bez potrzeby. Prowizja 4% zamiast 3% przy karcie ^[2].
• Dwie wizy 30-dniowe zamiast rocznej. Przy dwóch wyjazdach poza sezonem niskim płacisz 50 USD zamiast 40 USD ^[1].

FAQ